Η ψυχολογία του ελέγχου του νου επιβάλει τη θέλησή ενός ατόμου σε άλλο άτομο. Το συνειδητό μυαλό του θύματος εξαπατάτε ή εξαναγκάζεται έτσι ώστε το ασυνείδητο να μπορεί να ελέγχεται από άλλους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την άμεση σύγκρουση του συνειδητού νου, με τη βοήθεια ενός ψυχικού τραύματος (π.χ. η δημιουργία φόβου και άγχους που βλέπουμε συνέχεια στη Γαλλία με τις τρομοκρατικές επιθέσεις), είτε έμμεσα, με τη βοήθεια ήχων/συναισθημάτων ή με υποσυνείδητα μηνύματα. Συχνά βλέπουμε και λέξεις, προτάσεις που χρησιμοποιούν στις ειδήσεις και στον τύπο που προγραμματίζουν το υποσυνείδητο των θυμάτων.

Ο συνειδητός νους μας επεξεργάζεται τη λογική των εμπειριών μας, είναι τα «εργαλεία» που χρησιμοποιούμε για να οργανώσουμε συναισθήματα και εντυπώσεις για να τα καταλάβουμε καλύτερα. Το προϊόν αυτής της διαδικασίας γίνεται μια πεποίθηση, μια ιδέα ή προοπτική και ενσωματώνεται με το ασυνείδητο μας ως ένα πλήρως διαμορφωμένο πρόγραμμα.
Τώρα, τα ερεθίσματα που δεχόμαστε αργότερα και σχετίζονται με αυτή την πεποίθηση-ιδέα, ενεργοποιούν το «πρόγραμμα» να μπει σε δράση και επηρεάζουν το συνειδητό μυαλό μας ως μια παρόρμηση, ένα ένστικτο ή μια επιθυμία.

Άλλο καλό παράδειγμα είναι όταν μετά από ένα καλό γεύμα, ακόμη και αν δεν πεινάτε, τρώτε κάτι ελκυστικό γιατί μόνο η παρουσία του σας δημιουργεί τάσεις να το φάτε! Τέτοιες τάσεις και παρορμήσεις είναι προγράμματα του υποσυνείδητου και είναι ενεργά επηρεάζοντας το συνειδητό μας.
Αν πάμε τώρα στις απάτες του Παρισιού και των Βρυξελλών, με τον τρόμο που προκαλούν στη μάζα απο τις επιθέσεις και την ανακοίνωση πολλών θυμάτων, κάθε παρουσίαση των εικόνων των θυμάτων και καταστροφών προκαλούν τραύματα και ενεργοποιούν κάθε φορά το πρόγραμμα του νου.
Ετσι κάθε επανάληψη του συμβάν και ας είναι απάτη, προγραμματίζει το συλλογικό ασυνείδητο με συναισθήματα φόβου και επιβολής νέων μέτρων για την προστασία μας.

Ελπίζω να έγινα κατανοητός.

ΚΟΡΑΞ για τα Κατοχικά Νέα

Δημοσίευση σχολίου

Από το Blogger.