Ζούμε σε καιρούς που η ολιγοπιστία και η απελπισία σκιάζουν τα πάντα και κανείς δεν έχει αντίρρηση για αυτό. Ολονών τα πρόσωπα είναι κατσουφιασμένα, απαισιόδοξα, απελπισμένα και ανήμπορα. 

Μια αδιόρατη γκρίζα μουντίλα κυριαρχεί στις κοινωνίες των ανθρώπων, χωρίς οι ίδιοι να αντιλαμβάνονται από πού προέρχεται. Και το κυριότερο πρόβλημα είναι, ότι δεν θέλουν να μάθουν την αλήθεια για την προέλευσή της.

Ο ασθενής δεν θέλει να γίνει καλά.
Στην εποχή του υλισμού, στην εποχή της τελειωτικής αποστασίας των ανθρώπων, ένα βήμα πριν τον παγκόσμιο δικτάτορα (Αντίχριστο), που θα φέρει δήθεν ελπίδα και ψωμί στις λαϊκές μάζες των εξαθλιωμένων γκοΐμ, με αντάλλαγμα την υποταγή τους σε αυτόν, οι άνθρωποι δεν λεν να αλλάξουν μυαλό. Αντίθετα, πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο, δίνοντας πολύτιμες εξουσίες στους αρχαίους δυνάστες μας, «τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις», που λέει ο απ. Παύλος. Και όπως είχε πει ο Ερμής Τρισμέγιστος, πριν πάρα πάρα πάρα πολλά χρόνια, τελικά ήρθε η εποχή του τρελού νερού, όπου όλα μοιάζουν διεστραμμένα και το μαύρο φαίνεται τεχνηέντως άσπρο.

Οι άνθρωποι λοιπόν, ενώ θα περίμενε κανείς να στραφούν για βοήθεια στον Θεό, Τον υβρίζουν με την αδιαφορία τους κάθε μέρα όλο και περισσότερο. Η κοινή λογική επικράτησε της πίστης (εμπιστοσύνης δηλαδή) στο υπερκόσμιο. Οι μηχανοποιημένοι σύγχρονοι δούλοι, ετοιμασμένοι στα σχολεία της Νέας Τάξης, με μια ριζωμένη αθεϊα μέσα τους, εμπιστεύονται μόνο αυτό που βλέπουν: οτιδήποτε άλλο βαφτίζεται σχιζοφρένεια, παραφροσύνη, τρέλα, ψυχολογικό πρόβλημα κτλ.
Έτσι, όταν φτάσεις να πιστεύεις μόνο αυτό που βλέπεις, δεν έχεις ελπίδα να δεις το «από πίσω». Δεν έχεις ελπίδα να αντικρίσεις τον κόσμο πίσω από την κουρτίνα. Δεν αντέχεις το φως έξω από το σπήλαιο του Πλάτωνα. Μια ζωή εκπαιδευμένος στο σκοτάδι της ύλης και της νοοτροπίας του «υπάρχει μόνο ότι βλέπω και μπορώ να το αποδείξω επιστημονικά», οδηγεί στην σκλαβιά αυτού του εικονικού κόσμου. Και αν δεν είναι πρόθυμοι να πιστέψουν σε έναν υπερβατικό και αόρατο κόσμο, τότε δεν θα είναι πρόθυμοι να πιστέψουν και κάτι πιο προσγειωμένο, μια μεγάλη συνωμοσία ας πούμε, κατά του ανθρωπίνου γένους. Αλλά είπαμε, αυτά είναι σχιζοφρένειες ατόμων ψυχολογικά διαταραγμένων.....

Έτσι, οι μάζες των γκοίμ ζουν ήσυχα και υποταγμένα στην αχλύ του κόσμου των ονείρων, ονειρευόμενοι τους καθημερινούς εφιάλτες τους, και μη θέλοντας να ξυπνήσουν για να τους διώξουν μακριά. Και ας μη νομίσουμε πως οι γκοίμ είναι απλά άβουλα ζόμπι, που υπακούουν στην εκάστοτε (μικρή ή μεγάλη) εξουσία! Κάθε άλλο! Είναι άτομα «μορφωμένα», «επιστήμονες», «σπουδαγμένοι», άτομα με κύρος και μεγάλη προβολή, άτομα που μπορούν και επηρρεάζουν τους άλλους. Άτομα λογικοφανή, με λογικά επιχειρήματα, που έχουν όμως ένα βασικό μειονέκτημα: αναγνωρίζουν μόνο ό,τι βλέπουν ή ό,τι θέλουν να βλέπουν γύρω τους. Ο Θεός εξοβελίζεται ως κακός τύρρανος ή και ανύπαρκτο κατασκεύασμα θρησκευτικών ηγετών για να ελέγχουν τον κόσμο και ο άνθρωπος γίνεται κέντρο του σύμπαντος, σε έναν απίστευτο εγωισμό, παρόμοιο με αυτόν που οι πρώτοι εκπεσόντες άγγελοι επέδειξαν λέγοντας: «YES WE CAN!, Ναι, μπορούμε χωρίς τον Θεό! Μόνοι!». Τελικά, μήπως αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε την πηγή αυτής της νοοτροπίας;

Όσο περνά ο καιρός, αυτή η νοοτροπία θα διογκώνεται και θα διαφημίζεται παντού, σε μια προσπάθεια να γίνει μαζική πλύση εγκεφάλου στους τελευταίους «αντιφρονούντες» της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Ακόμα και οι εκλεκτοί θα πλανηθούν, γράφει στην Αποκάλυψη ο Ιωάννης. Ας κρατηθούμε μακριά από αυτήν την σάπια ιδεολογία του τίποτα, της ισοπέδωσης και του απόλυτου εγωκεντρισμού του ανθρώπου. Αυτή ακριβώς ήταν που μας έφερε στον κόσμο που είμαστε και τραβάμε όσα τραβάμε κάθε μέρα, δοκιμαζόμενοι στο παιχνίδι που λέγεται ζωή. Ας κρατηθούμε μακριά από την ψεύτικη ελευθερία, που υπόσχεται ο αρχάγγελος Σαμαέλ και τα τσιράκια του στον κόσμο, την ελευθερία της υποδούλωσης σε κάθε πάθος και κακία δηλαδή. Και ας μας κοιτάζουν με περιέργεια όλοι γύρω μας.

Έτσι και αλλιώς, ο Απ. Παύλος σε μια επιστολή έλεγε, ότι οι Χριστιανοί έβλεπαν τους άλλους σαν τρελούς που δεν καταλάβαιναν ή δεν ήθελαν να καταλάβουν την αλήθεια και την ελευθερία του Χριστού, ενώ αντίστροφα και οι άλλοι έβλεπαν τους Χριστιανούς σαν τρελούς, αδυνατώντας να κατανοήσουν την....περίεργη συμπεριφορά της αγάπης προς όλους και της περιφρόνησης του ορατού κόσμου.

Διονυσος1991Ελ

prisonplanet.gr

Δημοσίευση σχολίου

Από το Blogger.