Η πραγματική ιστορία πίσω από τον μύθο.
Επιμέλεια Ηλίας Σιατούνης
Έχουμε όλοι δει αυτήν την εικόνα στο διαδίκτυο πολλές φορές. Μια ιστορία ενός …παιδιού που πήγε στον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο και άφησε το ποδήλατό του δίπλα σε ένα δένδρο. Ποτέ δεν επέστρεψε από τον πόλεμο, έτσι οι γονείς του άφησαν εκεί το ποδήλατο ως μνημείο. Η …ιστορία διαιωνίζεται εδώ και χρόνια και είναι κάτι σαν «αστικός θρύλος», σύμφωνα με το thevintagenews.
treebike-319x400
Η ιστορία όμως είναι εντελώς διαφορετική.  Ο ίδιος ο τίτλος είναι παραπλανητικός. Οι ΗΠΑ δεν μπήκαν στον “Α Παγκόσμιο Πόλεμο το 1914, αλλά το 1917. Επίσης, ποτέ δεν έστειλαν αγόρια στον πόλεμο – το ποδήλατο μοιάζει με αυτό ενός 10χρονου-. Επιπλέον αυτό δεν είναι ποδήλατο των αρχών του 20ου αιώνα. Έτσι, ας ρίξουμε μια ματιά στην πραγματική ιστορία πίσω από τον μύθο.
image
Πρώτα ας πάμε λίγο πίσω στο χρόνο αλλά όχι τόσο παλιά, 1914 για την αρχή αυτής της ιστορίας αλλά στην δεκαετία του 1950. Αυτό το ποδήλατο ανήκε σε ένα 8 χρονών αγόρι που ονομάζεται Don Puz, σύμφωνα με την The Seattle Times.
Ο Don Puz, συνταξιούχος αναπληρωτή σερίφη ο οποίος τώρα ζει στο Kennewick, μεγάλωσε στο νησί και έζησε εδώ μέχρι το 1992. Λέει πώς, το 1954, ο πατέρας του πέθανε όταν το σπίτι τους πήρε φωτιά, αφήνοντας τη γυναίκα του με πέντε παιδιά.
62f73292eb26d19838a6a47ad743c5fe
Η μητέρα ήρθε στο νησί ήρθε μαζί διάφορα αντικείμενα από το παλιό σπίτι. Μεταξύ αυτών των ήταν και το ποδήλατο. «Ποτέ δεν μου άρεσε το ποδήλατο. Ήταν σαν ένα τρίκυκλο, αλλά με δύο τροχούς. Είχε λάστιχα από σκληρά και κοκάλινο μικρό τιμόνι», λέει. Πολλές φορές πάντως το χρησιμοποιούσε για βόλτες στο δάσος. Ήταν ένα καλό μέρος,» λέει ο Puz. Κάποια μέρα όμως στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ξέχασε το ποδήλατο σε αυτή βαλτώδη έκταση και ποτέ δεν μπήκε στον κόπο να το πάρει πίσω.
22222
Έτσι πέρασε ο καιρός, μέχρι που το 1995, όταν επισκέφτηκε την περιοχή με την αδελφή του που εξακολουθεί να ζει στο νησί. Και πήγε στο δάσος Vason όπου έμεινε άναυδος με αυτό που είδε! «Οι πρώτες λέξεις από το στόμα μου ήταν, «Αυτό είναι το ποδήλατό μου!», «δεν υπήρχε καμία αμφιβολία στο μυαλό μου.» Παρότi μικρός δεν του άρεσε, με το που το είδε το λάτρεψε. Αλλά πλέον δεν είναι δικό του.
«Δεν νομίζω ότι είναι δικό πια,« είπε μελαγχολικά. «Εγώ το πέταξα πριν από πολύ καιρό. Νομίζω ότι ανήκει στο δένδρο τώρα.»
vashonbiketree3big-533x400
Πλέον το δένδρο και το ποδήλατο έχει γίνει ένα σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο, χωρίς να λείπουν και αυτοί που παίρνουν ενθύμια από το ποδήλατο, με αποτέλεσμα να μην φαίνεται σχεδόν καθόλου. Οι τοπικές αρχές όταν γίνεται κάτι τέτοια αντικαθιστούν τα κλεμμένα μέρη με καινούργια, αλλά αυτό γίνεται όλο και πιο δύσκολο διότι δεν βρίσκονται ανταλλακτικά για ένα τόσο παλιό ποδήλατο.

Πως το ποδήλατο κατέληξε να ενσωματωθεί στο δένδρο σχολιάζει ο καθηγητής Elizabeth Van Volkenburgh, του Πανεπιστημίου του Τμήματος Βιολογίας της Ουάσιγκτον: «Αυτό το ποδήλατο θα ήταν πάρα πολύ βαρύ για ένα νεαρό δέντρο». Πιο πιθανό, λέει ο Βαν Volkenburgh, όταν ήταν ήδη μεγάλο και «κάποιος κρέμασε το ποδήλατο πάνω στο δένδρο.»
ΠΗΓΗ

Δημοσίευση σχολίου

Από το Blogger.