ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΑΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΟΝΗ ΣΚΙΑ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΜΑΤΩΝ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΒΑΘΟΥΛΩΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΚΡΑΤΗΡΑ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΥ

Μια φωτογραφία που λήφθηκε από ένα διαστημικό σκάφος της NASA αποκαλύπτει μια αξιοπρόσεκτη περιοχή με κρατήρες στην επιφάνεια του Πλούτωνα , που μοιάζει με ένα σύμπλεγμα από φωτεινά φωτοστέφανα διάσπαρτα σε ένα σκοτεινό φόντο.

Η εκπληκτική φωτογραφία της περιοχής «Vega Terra" του μικροσκοπικού πλανήτη λήφθηκε από το διαστημικό σκάφος  New Horizons της NASA, καθώς έκανε μια στενή προσέγγιση το περασμένο καλοκαίρι.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι είναι πιθανό τα «λαμπερά φωτοστέφανα" να προκλήθηκαν από μεθάνιο σε μορφή  πάγου,  που καλύπτει  τα τοιχώματα  και τα πλευρικά τμήματα  των κρατήρων.

Αυτό τονίζεται στην κάτω εικόνα  σε μωβ χρώμα , που προέκυψε  από τη σύνθεση των δεδομένων , που λήφθηκαν από το σύστημα  Ralph / Linear Etalon Imaging Spectral Array (Leisa) του διαστημικού σκάφους New Horizons .


ΣΤΗΝ ΚΑΤΩ ΕΙΚΟΝΑ ΜΕ ΜΩΒ ΧΡΩΜΑ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΟΘΕΣΕΙΣ ΜΕΘΑΝΙΟΥ ΣΕ ΜΟΡΦΗ ΠΑΓΟΥ

 Ο βυθός  των κρατήρων και το έδαφος ανάμεσα στους κρατήρες δείχνουν την ύπαρξη νερού σε μορφή πάγου, που  επισημαίνονται με μπλε χρώμα.

ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ
Οι παραπάνω φωτογραφίες αποδεικνύουν την ύπαρξη ζωής στον Πλούτωνα.
Η ύπαρξη μεθανίου και νερού στην ίδια περιοχή αποδεικνύει ότι υπάρχει ζωή με τη μορφή βλάστησης στον Πλούτωνα.
Στην παρακάτω φωτογραφία εστίασα σε μερικές λεπτομέρειες για να σας το αποδείξω.
Με κόκκινη γραμμή σχεδίασα τα ρήγματα, που φαίνονται στην ασπρόμαυρη φωτογραφία και με κίτρινο χρώμα τις περιοχές, όπου εντοπίστηκε νερό σε μορφή πάγου.
ΟΙ ΙΔΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΣΤΙΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ
Οπως γνωρίζουμε από την εμπειρία μας στη γη , τα φυτά αναπτύσσονται γύρω από ποτάμια ή πηγές νερού και τα ποτάμια καταλήγουν σε λίμνες ή θάλασσες.
Αυτό που βλέπουμε με κίτρινο χρώμα είναι στην ουσία ένα έλος σε μία περιοχή του Πλούτωνα.
Τα φυτά που αναπτύσσονται σε ένα έλος στη γη τελικά σαπίζουν στο βυθό του και παράγουν μεθάνιο.
Το μεθάνιο διαφεύγει προς τα πάνω και ψύχεται στην ατμόσφαιρα.
Στην ατμόσφαιρα του Πλούτωνα υπάρχει άζωτο, μεθάνιο και μονοξείδιο του άνθρακα.
Σε θερμοκρασία -161,6 βαθμών Κελσίου το αέριο μεθάνιο γίνεται υγρό και πέφτει, όπως συμβαίνει με τη βροχή στη γη.
Το υγρό μεθάνιο, που συναντά κατά την πτώση του νερό σε μορφή πάγου μετατρέπεται και πάλι σε αέρια μορφή, γιατί το νερό παγώνει σε υψηλότερη θερμοκρασία (-100 βαθμοί Κελσίου).
Κατά τη διαδικασία της κρούσης των σταγόνων μεθανίου προστίθεται ενέργεια και διαβρώνεται σταδιακά το έδαφος (στίγματα στο ανάγλυφο του εδάφους στις κίτρινες περιοχές της φωτογραφίας).
Αντίθετα το υγρό μεθάνιο δεν γίνεται αέριο, όταν πέφτει σε επιφάνειες με κλίση , όπου δεν υπάρχει νερό λόγω υψομετρικής διαφοράς.
Αυτή η διαδικασία εξηγεί τις φωτογραφίες με τα ανοιχτόχρωμα φωτοστέφανα στον Πλούτωνα.
Στο σημείο αυτό θα μπορούσαμε ίσως να υποθέσουμε ότι το μεθάνιο δεν προέρχεται από έμβια δραστηριότητα, αλλά εξέρχεται από το έδαφος ίσως λόγω κάποιου ηφαιστείου.
Αν συνέβαινε όμως κάτι τέτοιο, δεν θα υπήρχε γύρω από τα “ηφαίστεια”και μέσα σ’ αυτά νερό και μάλιστα σε συνεχόμενους σχηματισμούς, όπως φαίνεται καθαρά στις φωτογραφίες.
Το μεθάνιο θα κάλυπτε ομοιόμορφα το έδαφος με πάγο θερμοκρασίας μικρότερης των -161,6 βαθμών Κελσίου.
Το νερό δεν θα ήταν σε ρευστή μορφή για να κυλήσει και να διαμορφώσει ένα έλος ή κάποια λίμνη γύρω από ένα ηφαίστειο.
Η τέλεια καύση του μεθανίου με παρουσία οξυγόνου αποδίδεται από την ακόλουθη στοιχειομετρική και θερμοδυναμική εξίσωση:

ΜΕΘΑΝΙΟ ΚΑΙ ΟΞΥΓΟΝΟ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΝΟΥΝ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ, ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΑΦΘΟΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Eίναι πολύ ενδιαφέρον ότι παράγεται διοξείδιο του άνθρακα και νερό, δηλαδή η κύρια τροφή όλων των φυτών.
Επιπλέον παράγεται και σημαντική ποσότητα θερμότητας, που αναπληρώνει την ενέργεια που θα παρείχε ο ήλιος και χρειάζεται για την ανάπτυξη των φυτών.
Το παραγόμενο διοξείδιο του άνθρακα έχει σημείο βρασμού τους -57 βαθμούς Κελσίου και συνεπώς δεν απομακρύνεται, στην ατμόσφαιρα , όταν συνυπάρχει πάγος μεθανίου .
Το σύστημα παραμένει κλειστό και κανένα θρεπτικό στοιχείο δεν διαφεύγει στην ατμόσφαιρα.
Στο σημείο αυτό ίσως αναρωτηθείτε από που προκύπτει το οξυγόνο, που χρειάζεται για την φυσιολογική ανάπτυξη των φυτών.
‘Οπως είναι γνωστό μία χημική αντίδραση εξελίσσεται συγχρόνως και προς τις δύο πλευρές της εξίσωσης, αλλά με διαφορετική ταχύτητα.
Αν δούμε το αριστερό τμήμα της αντίδρασης , το νερό μπορεί να αντιδράσει με το διοξείδιο του άνθρακα και να παράγει μεθάνιο και οξυγόνο, αλλά χρειάζεται ενέργεια.
Η ενέργεια αυτή απορροφάται , όταν οι σταγόνες μεθανίου πέφτουν πάνω στο πάγο του νερού και απότομα γίνονται αέριο (εκτόνωση αερίου).
Τότε η ταχύτητα της αντίδρασης προς τα αριστερά αυξάνεται και παράγεται το πολύτιμο οξυγόνο...
Θα μπορούσαν όλα τα παραπάνω να αποδειχθούν πειραματικά?
Nαι, αν με την χρήση του συστήματος Leisa αναζητηθούν στις μωβ περιοχές ίχνη μαγνήσιου, που αποτελούν ένα από τα κύρια συστατικά της γήινης χλωροφύλλης.
Στη παρακάτω φωτογραφία βλέπετε κρυστάλλους ενός ορυκτού του μαγνησίου, του αρτινίτη.
Το ορυκτό αυτό σχηματίζεται σε χαμηλές θερμοκρασίες με παρουσία νερού, μαγνησίου και ανθρακικών ριζών.’Εχει χημικό τύπο Mg2(CO3)(OH)2 · 3 H2O και έντονο λευκό χρώμα.
Υπάρχει περίπτωση να είναι το υλικό, που κάνει τα φωτοστέφανα των κρατήρων να λάμπουν στον Πλούτωνα...

Δημοσίευση σχολίου

Από το Blogger.