AYΘΕΝΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΗΣ


Δεν ξέρω γιατί ο λαός μας ταυτίζει όλες τις μεγάλες γιορτές με επιδώσεις καταναλωτικές κυρίως φαγητού και ποτού. Γιατί όλες τις άγιες μέρες πρέπει κάποιος να φάει και να πιεί μέχρι σκασμού; πραγματικά δεν το καταλαβαίνω. Μεγάλωσα σε μία τυπική ελληνική οικογένεια που επιβράβευαν πάντα το να τρως όλο σου το φαγητό αλλιώς ήσουν πρόβλημα. Και νομίζω τώρα που το σκέφτομαι ότι υποσυνείδητα ακολούθησα έναν άλλο τρόπο για να παίρνω την αγάπη και το ενδιαφέρον αφού δεν μπορούσα να πάρω ένα μπράβο με το να τρώω όλο μου το φαγητό. Σταμάτησα να τρώω και πραγματικά είχα δημιουργήσει μεγάλα θέματα στην οικογένεια μου με αυτό αλλά από την άλλη έπαιρνα τη φροντίδα τους με το λεγόμενο αρνητικό χάδι, με το να θυμώνουν και να αγανακτούν μαζί μου αλλά από την άλλη να ασχολούνται κιόλας με μένα.
Αυτή η φράση της μαμάς μου που ξεκινάει από τα παιδικά μου χρόνια και συνεχίζεται ακόμη και τώρα στην ενήλικη ζωή μου είναι η φράση που αρχίζει γλυκά, θα φας λίγο από αυτό; και μετά την άρνηση μου γίνεται πιο επίμονη με ένα αυταρχικό γιατί; και κατόπιν γίνεται απειλή θα το φας!!!! Ισως είναι ο τρόπος για να δείχνουμε τη στοργή μας μπουκώνοντας τους άλλους παραπάνω από αυτό που αντέχουν σαν μια επιβεβαίωση ότι μαγειρεύουμε καλά ή ότι είμαστε καλοί γονείς ή καλοί οικοδεσπότες.
Οταν μιλάω με άτομα τα οποία έχουν παραπάνω κιλά μου λένε ότι τρώνε παραπάνω σαν να υπάρχει μια φωνή μέσα στο κεφάλι τους που τους επιβραβεύει όταν δεν αφήνουν τίποτα μέσα στο πιάτο τους ανεξάρτητα από το πόσο πεινάνε. Ο τρόπος που λαμβάνουμε το φαγητό έχει σίγουρα να κάνει με το πως λαμβάνουμε τη ζωή. Πολλοί άνθρωποι στην προσπάθεια τους να κάνουν ευκολότερη τη ζωή τους το μόνο που κάνουν είναι να την καταπίνουν. Εννοώ κυριολεκτικά και μεταφορικά. Οποτε είναι ανήσυχοι, εκνευρισμένοι, ανυπόμονοι, ή αγχωμένοι χωρίς καν να το σκεφτούν καταπίνουν φαγητό ή ποτό μόνο και μόνο για να απαλλαγούν από αυτό το άβολο συναίσθημα, από αυτό το κενό που νοιώθουν μέσα τους. Είναι πεινασμένοι και διψασμένοι όχι για γλυκό, φαγητό ή ποτό αλλά για εσωτερική γαλήνη, αγάπη, αληθινή επαφή. Καθώς αρχίζεις να νοιάζεσαι και να τρέφεις το πνεύμα σου με καλοσύνη και αγάπη, καθώς αρχίζεις να γεμίζεις τη ζωή σου με πράγματα που αγαπάς αληθινά, η σωματική πείνα σου και η δίψα θα αρχίσουν να είναι πραγματικές. Το σώμα ξέρει τι είναι αυτό που χρειάζεται κάθε στιγμή αλλά και την ποσότητα που χρειάζεται. Καλή σας όρεξη!!!
Πηγή

    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 blogger-facebook:

Δημοσίευση σχολίου