TI ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΡΑΓΕ ΤΟ ΄΄ ΔΕΝΔΡΟΝ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ΄΄ ;‏


Τι να ήταν –άραγε- το λεγόμενο «δένδρον της γνώσεως του καλού και του κακού», που υπήρχε στον Παράδεισο, που αναφέρει η Βίβλος και μάλιστα το βιβλίο «Γένεσις» της Παλαιάς Διαθήκης, κάτι που αποτελεί αντικείμενο συγγραφής ειδικού βιβλίου;

ΣΕ ΜΙΑ από τις τηλεοπτικές εκπομπές των κκ Άδωνι και Λεωνίδα Γεωργιάδη, στο «Τηλεάστυ» (Παρασκευή 25/5/2007), έγινε μία τηλεφωνική παρέμβασή μου για να κάνω δύο νέες συγκλονιστικές αποκαλύψεις, που έχουν να κάνουν με το βιβλίο μας «Το Χειρόγραφο του Ιησού», αφού έρχονται να επιβεβαιώσουν τα όσα ισχυριζόμαστε μέσα σ’ αυτό και μάλιστα με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο.



«Ο Αδάμ και η Εύα», σε έργο του Ούγκο βαν ντερ Χους. Η Εύα κόβει τον απαγορευμένο καρπό της γνώσεως του καλού και του κακού, παροτρυνόμενη από τον όφιν (διάβολο).

 ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΜΙΛΗΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ;

«Φίλε Άδωνι και Φίλε Λεωνίδα, σαν συνέχεια, λοιπόν, της εκεί τηλεοπτικής παρουσίας μου την προηγουμένη εβδομάδα σχετικώς με το βιβλίο μου «Το Χειρόγραφο του Ιησού», θα ήθελα επιβεβαιωτικά και ενισχυτικά των όσων εμνημόνευσα, να αναφέρω σήμερα δύο πολύ σημαντικά στοιχεία, που όχι μόνον έρχονται να επικυρώσουν τα όσα αποδεικτικά στοιχεία μνημονεύουμε μέσα στο βιβλίο μας, αλλά, που αποδεικνύουν περίτρανα το γεγονός ότι ο Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης και πολλοί άλλοι εκκλησιαστικοί και ιστορικοί συγγραφείς, δικαιώνονται κατά τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, αφού ο Ιησούς Χριστός όχι μόνον μιλούσε, αλλά και έγραφε ελληνικά, όσο κι αν ορισμένοι, για δικούς τους -και κατανοητούς- λόγους, θέλουν να προβάλουν τις όποιες ενστάσεις τους, όχι, βεβαίως, για μένα, αλλά για ορισμένους εκκλησιαστικούς και βυζαντινούς συγγραφείς, που αναφέρουμε στο βιβλίο μας «Το Χειρόγραφο του Ιησού». 
Ποια είναι, λοιπόν, τα καινούργια αποκαλυπτικά μας στοιχεία;
1ον. Με αφορμή το γεγονός ότι έρχεται το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, όπου την Κυριακή εορτάζουμε την λεγομένη Κυριακή της Πεντηκοστής, όπου, σύμφωνα με τις «Πράξεις των Αποστόλων» οι συναθροισθέντες σε ένα μέρος μαθητές και απόστολοι του Κυρίου, χωρίς να το περιμένουν, ήλθε μία βοή από τον ουρανό σαν βοή σφοδρού ανέμου, ο οποίος εκινείτο με ορμή και βιαιότητα. Η βοή αυτή γέμισε όλο το σπίτι, όπου ευρίσκοντο οι απόστολοι και όλοι οι μαθητές, και τότε είδαν με τα μάτια τους να διαμοιράζονται εις αυτούς γλώσσες παρόμοιες προς τις φλόγες της φωτιάς και μάλιστα κάθε μια απ’ αυτές τις γλώσσες πυρός εκάθητο εις τον καθένα ξεχωριστά. Και τότε, όπως λέει η Γραφή, «επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου, και ήρξαντο λαλείν ετέραις γλώσσαις καθώς το Πνεύμα εδίδου αυτοίς αποφθέγγεσθαι» (Πράξ. β΄1-11).
Την Δευτέρα, για να συμπληρώσουμε, η Εκκλησία μας εορτάζει το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Άγιον Πνεύμα, «το ζωοποιόν και ομοούσιον τω Πατρί και τω Υιώ», για να τεθεί το ερώτημα:
--Σε ποια γλώσσα εμίλησε το Αγιο Πνεύμα για να μπορέσουν να την κατανοήσουν όλοι οι παρευρισκόμενοι ευλαβείς άνδρες της Ιερουσαλήμ;
Στο σημείο αυτό θυμήθηκα μία συνέντευξη της διεθνώς αναγνωριζομένης και καταξιωμένης Ελληνίδος πανεπιστημιακού και ακαδημαϊκού κας Ελένης Γλύκατζη – Αρβελέρ η οποία είχε πει ότι, κατά την Επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, το Άγιο Πνεύμα μίλησε ελληνικά, διότι ήταν η μοναδική γλώσσα που καταλάβαιναν τότε όλοι οι παρευρισκόμενοι ευλαβείς άνδρες της Ιερουσαλήμ. 
Για του λόγου το αληθές, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αναζητήσουν την συνέντευξη αυτή της κας Αρβελέρ στην κρατική μας ΕΡΤ ή στην πολύ καλή και διακεκριμένη Ελληνίδα δημοσιογράφο κα Έλενα Ακρίτα, προς την οποίαν παρεχωρήθη αυτή η συνέντευξις.
Μη λησμονούμε το γεγονός, ότι, σύμφωνα με τις «Πράξεις των Αποστόλων», την ώρα εκείνη στην Ιερουσαλήμ, δεν ήσαν μόνον Ιουδαίοι, αλλά και ευλαβείς άνδρες παντός έθνους, οι οποίοι, μόλις άκουσαν την «υπό τον ουρανόν γενομένης φωνής», δημιουργήθηκε μία σύγχυσις και όλοι εθαύμαζαν το γεγονός πώς οι Απόστολοι μιλούσαν ο καθένας την γλώσσα που αυτοί καταλάβαιναν, δεδομένου ότι, υπήρχαν Πάρθοι, Μήδοι, Ελαμίτες και όσοι κατοικούσαν την Μεσοποταμία και την Ιουδαία και την Καππαδοκία, τον Πόντο, την Ασίατην Φρυγία, Παμφυλία, Αίγυπτο, τα μέρη της Λιβύης, που είναι πλησίον της Κυρήνης, πέραν των Ρωμαίων, που διέμεναν εκεί, Έλληνες ασφαλώς και μάλιστα εκ Κρήτης, Άραβες και λοιποί.
Η γλώσσα, λοιπόν, πρέπει να ήταν ελληνική.»

ΤΙ ΗΤΑΝ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ;

«Φίλε Άδωνι, προς επίρρωσιν των όσων λέγομεν και γράφομεν εις το βιβλίο μας «Το Χειρόγραφο του Ιησού», πέραν των όσων έδειξα την προηγούμενη εβδομάδα με την προσωπική μου παρουσία στην τηλεοπτική εκπομπή σου «Ελλήνων έγερσις» με φωτογραφίες και πολλά άλλα ντοκουμέντα, θα ήθελα να πληροφορήσω τους πολυπληθείς φίλους και φίλες αυτής της εκπομπής ότι αυτή τη στιγμή, που μιλάω, γίνεται μία πολύ σημαντική και άκρως αποκαλυπτική πανεπιστημιακή έρευνα για την κατά το δυνατόν (και αν μπορεί να επιτευχθεί αυτό) αποκωδικοποίηση του βιβλικού δένδρου της γνώσεως του καλού και του κακού, που αναφέρει η Γένεσις στο δεύτερο και τρίτο κεφάλαιό της, διότι η Γραφή είναι συγκεκριμένη: δεν μιλάει για δένδρο της γνώσεως (που ο όρος δένδρον, κατά πολλούς, είναι η γνωστή μας δρυς, η βαλανιδιά δηλαδή, που λέμε και στο χωριό μου το Βεσίνι Καλαβρύτων), αλλά για ξύλον της γνώσεως, πράγμα που οι λογικοί συνειρμοί μας οδηγούν στο ενδεχόμενο να έχουμε εδώ κάποιο ξύλινο βιβλίο, σαν αυτό που έδειξα στην εκπομπή σου, και στο οποίο να υπήρχε ολόκληρος ο Κώδικας Ζωής που οι Πρωτόπλαστοι δεν έπρεπε να γνωρίζουν για να μη γίνουν κάτοχοι αυτής της γνώσεως, σύμφωνα με τον διάλογο του όφεως (του διαβόλου, δηλαδή) και της Εύας : «…αν ημέρα φάγητε απ’ αυτού, διανοιχθήσονται υμών οι οφθαλμοί και έσεσθε ως θεοί, γινώσκοντες καλόν και πονηρόν» (Γέν. Γ΄ 5).
Τούτο μη μας εκπλήσσει, Άδωνι, διότι η γνώσις είναι φοβερόν όπλον και η κακή χρήσις αυτού οδηγεί τον κόσμο στην καταστροφή, όπως βλέπουμε σήμερα, δυστυχώς από πολλούς παραφρονήσαντες!..
Το ερώτημα, λοιπόν, που γεννάται είναι το εξής:
--Εάν αποδειχθεί (πράγμα δύσκολον, βέβαια, εκτός και αν οι ερευνητές βρουν κώδικες και ερμηνευτικά χειρόγραφα που δεν γνωρίζουμε), ότι το ξύλον της γνώσεως του παραδείσου ήταν ένα είδος ξύλινου βιβλίου, σε τι γλώσσα ήταν γραμμένο; 
Και –το λέω με πάσαν επιφύλαξιν- ίσως εδώ δικαιωθούν κάποιοι κοινοί μας φίλοι και εκδότες, οι οποίοι στο παρελθόν ισχυρίσθηκαν ότι οι Πρωτόπλαστοι μιλούσαν ελληνικά!
Ιδού, λοιπόν, πώς το βιβλίο μας «Το Χειρόγραφο του Ιησού» είναι όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρο και πώς ενισχύεται ιστορικά και αρχαιολογικά η ελληνικότητα του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων με όλα τα ισχυρά και αδιαμφισβήτητα ντοκουμέντα που δημοσιεύσαμε στο βιβλίο μας και δείξαμε, ασφαλώς, στην τηλεόραση!
Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι με όλα όσα λέμε δεν προσπαθούμε να κάνουμε διαφήμιση του βιβλίου μας «Το Χειρόγραφο του Ιησού», το οποίο, ούτως ή άλλως, έτυχε της καθολικής αποδοχής του κοινού, αλλά να αναδείξουμε πολλές ιστορικές αλήθειες, που ορισμένοι για τους όποιους λόγους, που δεν είναι της στιγμής να επισημάνω, θέλησαν να αποσιωπήσουν στο διάβα των αιώνων!..».
Για όλα αυτά, λοιπόν, υπάρχει το νέο και αποκαλυπτικό μας βιβλίο, που είμαι βέβαιος ότι θα συγκλονίσει τους αναγνώστες!..
Πηγή

    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 blogger-facebook:

Δημοσίευση σχολίου