H ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ‏



Το νέο βιβλίο του Holger Kersten, "Η Ζωή του Ιησού στην Ινδία", υποστηρίζει πως ο Ιησούς μπορεί να έζησε στη Μέση Ανατολή και στην Ινδία, μετά από τη Σταύρωση.
Αποτελεί μια εισαγωγή στις έρευνες του συγγραφέα για τα ταξίδια του Χριστού μετά τη Σταύρωση, όπου έφτασε στην Ινδία, μαζί με τη μητέρα του Μαρία, και, τελικά, για το θάνατό του και την ταφή του, κάπου στο Κασμίρ. Στο βιβλίο, επίσης, σημειώνονται αρκετές παράλληλες διδασκαλίες με αυτή τη Χριστού, από άλλες θρησκείες, καθώς και φυλετικές παραδόσεις.


Ο ρώσος διανοούμενος Nicolai Notovich ήταν ο πρώτος που πρότεινε πως ο Χριστός ίσως να ταξίδεψε στην Ινδία. Το 1887, ο ρώσος διανοούμενος (και λάτρης της Ανατολής), έφτασε στο Κασμίρ, σε κάποιο από τα πολλά του ταξίδια. Κατά την επίσκεψή του σε ένα βουδιστικό μοναστήρι έμαθε για έναν bhodisattva άγιο που λεγόταν "Issa".
Ο Notovich έμεινε έκπληκτος από την ομοιότητα της διδασκαλίας αυτού του άγιου με αυτή του Ιησού, καθώς και για τον σταυρικό θάνατο που γνώρισαν και οι δύο. Έμαθε πως για περίπου δεκαέξι χρόνια, ο Χριστός ταξίδευε στην Ανατολία, την Περσία, την Δυτική Ευρώπη και στην Αγγλία.

Το πρώτο βήμα πάνω στα ίχνη του Χριστού μετά τη Σταύρωση το βλέπουμε στον Πέρση χρονογράφο Mohamned στο ιστορικό του έργο "Jami-ut-tuwarik", όπου υποστηρίζει πως ο Χριστός έφτασε στο βασίλειο του Nisibis (σημερινό Nusaybin στην Τουρκία) με βασιλικές τιμές.Αυτό διασταυρώνεται από τον Imam Abu Jafar Muhammed στο "Tafsi-Ibn-i-Jamir at-tubri". Τούρκοι και Πέρσες έχουν αρχαίες ιστορίες για έναν άγιο αποκαλούμενο "Yuz Asaf" ("Αρχηγός-Θεραπευτής"), η συμπεριφορά του οποίου, τα θαύματά του και η διδασκαλία του είναι πολύ όμοια με αυτή του Χριστού.

Οι περισσότεροι ισλαμιστές και ινδουιστές ιστορικοί καταγράφουν ιστορίες για βασιλείς, ευγενείς και άγιους στις περιοχές που ταξίδεψε ο Ιησούς και δίνουν μαρτυρίες για την ιστορική πραγματικότητα του Χριστού. Το Κοράνιο, για παράδειγμα, αναφέρεται στον Ιησού σαν "Issar". Ανατολικότερα, οι κουρδικές φυλές έχουν παρόμοιες ιστορίες που μαρτυρούν την παρουσία του Χριστού στην Ανατολική Τουρκία μετά την Ανάσταση. Αυτές οι ιστορίες όμως δεν λαμβάνονται υπόψη από τη θεολογική κοινότητα.

Ο Kersten υποστηρίζει, επίσης, πως πριν από την αποστολή του στη Μέση Ανατολή, ο Χριστός είχε έρθει σ' επαφή με τις βουδιστικές διδασκαλίες στην Αίγυπτο. Μετά τη γέννησή του στη Βηθλεέμ, η οικογένειά του διέφυγε στην Αίγυπτο για ν' αποφύγει το διωγμό του Ηρώδη. Αν και οι περισσότεροι θεολόγοι το απορρίπτουν, στο βιβλίο υποστηρίζεται πως υπήρχαν πολλές βουδιστικές σχολές στην Αλεξάνδρεια, πολύ πριν από την χριστιανική εποχή.

Πολύ περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν στα "Απόκρυφα Ευαγγέλια". Αυτά λέγεται πως είναι κείμενα που συντάχθηκαν από τους Απόστολους αλλά δεν έγιναν ποτέ αποδεκτά από την επίσημη Εκκλησία. Αργότερα η Εκκλησία τα κατάταξε στις αιρέσεις, και ένα ελάχιστο μέρος από τα κείμενα αυτά έγινε δεκτό στο επίσημο δόγμα και στη θεολογία.
Στα "Πεπραγμένα του Θωμά" για παράδειγμα αναφέρεται πως ο Χριστός συνάντησε τον Θωμά πολλές φορές μετά τη Σταύρωση. Επίσης αναφέρεται πως ο Χριστός ζήτησε από τον Θωμά να διδάξει στην Ινδία. Αυτό είναι επιβεβαιωμένο από πέτρινες επιγραφές στο Fatehpur Sikri, κοντά στο Taj Mahal, στην Βόρεια Ινδία. Περιέχουν τα "Άγραφα", ρήσεις του Χριστού, οι οποίες δεν υπάρχουν στην επίσημη Βίβλο. Η μορφή τους είναι παρόμοια με το Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Θωμά. Αυτό δεν είναι παρά ένα παράδειγμα που μας δίνει μια ιδέα για το ότι κείμενα που δεν είναι αποδεκτά από την επίσημη Εκκλησία περιέχουν σημαντικές πληροφορίες για την πραγματική ζωή του Χριστού και για τις διδασκαλίες του.

Εξερευνώντας τις κινήσεις του Χριστού στην Ινδία και αλλού, ο Kersten ανακάλυψε επίσης πως πολλές από τις διδασκαλίες του, οι οποίες βαθμιαία εξαφανίστηκαν από την Βίβλο, είχαν καθαρά ανατολική προέλευση, όπως το κάρμα και η μετενσάρκωση, για παράδειγμα, όπου φαίνεται να είναι κοινή γνώση που επιβεβαιώνενται από τον ίδιο τον Χριστό.
Φανταστείτε την αντίδραση που προκάλεσαν αυτές οι ανακαλύψεις στον Δυτικό Χριστιανισμό και στις Εκκλησίες του, που κράτησαν τον Χριστό σε δογματικά καλούπια και οδήγησαν τους λαούς στην τυφλή πίστη, οργανώνοντας θρησκείες και ορίζοντας αμαρτήματα. Επιπλέον αναφέρεται πως τα Απόκρυφα του Θωμά και το Ευαγγέλιό του, που προέρχονται από συριακές πηγές, χρονολογούνται στον 4ο αιώνα μ.Χ. ή και νωρίτερα. Πρόκειται για αποσπάσματα των Γνωστικών και, παρά τις μαρτυρίες για την αυθεντικότητά τους, δεν έχουν γίνει ποτέ αποδεκτά από τις επίσημες θεολογικές σχολές.

Στα κείμενά του ο Θωμάς αναφέρει την εμφάνιση του Χριστού στην Ανδράπολη της Παφλαγονίας, ως φιλοξενούμενος του βασιλιά της. Εκεί συναντήθηκε με τον Θωμά, ο οποίος ταξίδεψε χωριστά. Και ήταν στην Ανδράπολη όπου ο Χριστός ζήτησε από τον Θωμά να πάει στην Ινδία και να αρχίσει να διαδίδει τις διδασκαλίες του.
Φαίνεται πως ο Χριστός και η Μαρία ταξίδεψαν τότε μακριά στην δυτική ακτή της Μ. Ασίας, και απόδειξη γι' αυτό μπορεί να είναι ένας παλιός σταθμός για ταξιδιώτες με την ονομασία "Το σπίτι της Μαρίας", όπου βρέθηκε, κατά παράδοξο τρόπο, πολύ έξω από τον Δρόμο του Ασημιού. Από εκεί ο Χριστός μπορεί να πέρασε εύκολα στην Ευρώπη, διαμέσου της Γαλατίας. Ίσως να ταξίδεψε τόσο μακριά ως τα Βρετανικά Νησιά, όπου υπάρχει μια πανάρχαια βελανιδιά, ονομαζόμενη "Καθαγιασμένο Δένδρο", και λέγεται πως την φύτεψε ο ίδιος ο Χριστός.

Στα ταξίδια του μέσα από την Περσία ο Χριστός έγινε γνωστός σαν Yuz Asaf (Αρχηγός-Θεραπευτής). Αυτό το γνωρίζουμε από ιστορικά αρχεία του Κασμίρ όπου αναγράφεται σαν Isa (όπως και στο Κοράνιο) καθώς επίσης και σαν Yuz Asaf. Στον δεύτερο τόμο του Jami-uf-Tamarik αναφέρεται πως ο Yuz Asaf ταξίδεψε και δίδαξε στην Περσία. Φαίνεται πως ο Yuz Asaf τιμήθηκε ιδιαίτερα στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Για παράδειγμα, υπάρχουν δύο πεδιάδες στο Ανατολικό Αφγανιστάν, κοντά στο Gazni και την Galalabad, που φέρουν το όνομα του προφήτη Yuz Asaf.
Στα Απόκρυφά του, ο Θωμάς μας λέει πως αυτός και ο Χριστός παραβρέθηκαν στην Αυλή του βασιλιά Gundafor της Taxila (σημερινό Πακιστάν), γύρω στο 47 μ.Χ., όπου, τελικά, ο βασιλιάς και ο αδελφός του αποδέχτηκαν την διδασκαλία του Χριστού. Ο Kersten υποστηρίζει πως υπάρχουν πάνω από 21 ιστορικά ντοκουμέντα που μαρτυρούν την παρουσία του Ιησού στο Κασμίρ, όπου ήταν γνωστός τόσο σαν Yuz Asaf όσο και ως Issa. Για παράδειγμα, η Ghavishyat Mahapurana περιέχει μια εγγραφή για τον Issa-Masih (Ιησούς ο Μεσσίας).
Αυτό δείχνει πως ο Χριστός έφτασε στο Κασμίρ της Ινδίας, όπου συγκρούστηκε με τον βασιλιά Shalivahana, ο οποίος διοικούσε την περιοχή του Kushan (39-50 μ.Χ.), αν και υπήρξε φιλοξενούμενός του για κάποιο διάστημα.
Ο ιστορικός Mullah Nadini (1413 μ.Χ.) διηγείται ξανά την ιστορία του Yuz Asaf, ο οποίος ήταν σύγχρονος του βασιλιά Gopadatta, και ξεκαθαρίζει πως επίσης χρησιμοποιούσε το όνομα Issar, δηλαδή Ιησούς.
Υπάρχει επίσης αρκετή ιστορική αλήθεια στις πόλεις και τα χωριά της Βόρειας Ινδίας που δείχνει πως ο Ιησούς και η μητέρα του Μαρία έζησαν αρκετό χρόνο σ' αυτήν την περιοχή. Για παράδειγμα, κοντά στα προάστια μιας μικρής πόλης που λέγεται Mari, υπάρχει ένα βουνό που λέγεται Pindi Point, πάνω στο οποίο υπάρχει ένας παλιός τάφος που λέγεται Mai Mari da Asthan ή "Το τελευταίο κοιμητήριο της Μαρίας". Ο τάφος λέγεται πως είναι πολύ παλιός και οι ντόπιοι μουσουλμάνοι τον σέβονται και τον τιμούν σαν τον τάφο της μητέρας του Issa. Ο τάφος έχει προσανατολισμό από ανατολή προς δύση, σύμφωνα με την ιουδαϊκή παράδοση, παράδοξο γεγονός για μια περιοχή όπου κυριαρχεί το Ισλάμ. Θεωρώντας την αρχαιότητά του, ένας τέτοιος τάφος δεν μπορεί να είναι ινδικός αφού οι ινδουιστές οι σύγχρονοι με τον Χριστό αποτέφρωναν τα πτώματά τους και διασκόρπιζαν τις στάχτες, όπως το κάνουν και σήμερα.

Ακολουθώντας την πορεία του Χριστού στο Κασμίρ, 40 χιλιόμετρα βόρεια του Srinagar, ανάμεσα στα χωριά Naugam και Nilmge υπάρχει ένα λιβάδι που λέγεται Yuz-Marg (το λιβάδι του Yuz Asaf δηλαδή του Ιησού). Εκεί υπάρχει ένα Ιερό που λέγεται Aish Muqam, 60 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Srinagar και 12 χιλιόμετρα από το Bij Bihara. Το "Aish" λέει ο Kersten προέρχεται από το "Issa" και το "Muqam" από το έσχατο μέρος. Μέσα στο Aish Muqam βρίσκεται ένα ιερό σύμβολο που λέγεται "Moses Rod" ή "Jesus Rod", το οποίο οι ντόπιοι λένε πως ανήκε από τον ίδιο το Μωυσή. Λέγεται πως και ο Χριστός το κρατούσε ίσως για να επιβεβαιώσει την μωσαϊκή του προέλευση.
Πάνω από την πόλη του Srinagar υπάρχει ένας ναός γνωστός σαν "Ο Θρόνος του Σολόμωντα", ο οποίος χρονολογείται τουλάχιστον στο 1000 π.Χ., τον οποίο ο βασιλιάς Gopadatta είχε ανοικοδομήσει περίπου την εποχή της γέννησης του Χριστού. Την ανοικοδόμηση είχε αναλάβει ένας πέρσης αρχιτέκτονας ο οποίος άφησε τέσσερις ονομαστικές επιγραφές στο πλευρικό βήμα του ναού. Στην Τρίτη και την τέταρτη επιγραφή διαβάζουμε: "Αυτή την εποχή ο Yuz Asaf ανάγγειλε την προφητική του έλευση στο Έτος 50 και 4", και "Αυτός είναι ο Ιησούς. Ο προφήτης των Υιών του Ισραήλ".
Εδώ βρίσκεται μια πανίσχυρη απόδειξη της θεωρίας του Kersten, ο οποίος υποστηρίζει πως ο Χριστός μπορούσε να είχε ταξιδέψει στη Βόρεια Ινδία και τελικά να επέστρεψε στο Κασμίρ για να πεθάνει, κάπου στα 80 του χρόνια. Ο τάφος του Χριστού, λέει ο Kersten, βρίσκεται στην παλιά πόλη της Srinagar σε ένα κτίσμα που λέγεται Rozabal. "Rozabal" είναι σύντμηση του "Rauza Bal", που σημαίνει "ο τάφος του προφήτη". Στην είσοδο υπάρχει μια επιγραφή που επεξηγεί πως ο Yuz Asaf θάφτηκε κατά μήκος μαζί με έναν άλλον μουσουλμάνο άγιο. Και οι δύο έχουν ταφόπετρες προσανατολισμένες στη διεύθυνση Βορά-Νότου, σύμφωνα με την ισλαμική παράδοση. Πάντως, μέσα από ένα μικρό άνοιγμα φαίνεται το κύριο ταφικό δωμάτιο στο οποίο υπάρχει η σαρκοφάγος του Yuz Asaf στη διεύθυνση Ανατολής-Δύσης, σύμφωνα με την ιουδαϊκή παράδοση.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Hassnain, ο οποίος έχει μελετήσει αυτόν τον τάφο, υπάρχουν αχνά ίχνη ποδιών στις πέτρες του τάφου και, εξετάζοντάς τα από κοντά, αχνά σημάδια της σταύρωσης και ένα κομποσκοίνι. Τα ίχνη του Yuz Asaf φαίνεται να έχουν σημάδια από ουλές και στα δύο του πόδια και, αν θεωρηθεί πως υπάρχουν ίχνη της σταύρωσης, τότε η θέση τους είναι σύμφωνη με τα σημάδια που φαίνονται στην αναπαράσταση του Καταφυγίου Turin (το αριστερό πόδι καρφωμένο πάνω από το δεξί). Η σταύρωση δεν ήταν συνηθισμένη στην Ασία, κι έτσι πρόκειται πιθανότατα για κάποιον από την Μέση Ανατολή. Ο τάφος λέγεται από μερικούς "Hazrat Issa Sahib" ή "ο Τάφος του Αφέντη Κυρίου Ιησού". Αρχαίες επιγραφές αναγνωρίζουν την ύπαρξη του τάφου από το 112 μ.Χ.. Ο Μεγάλος Μουφτής, επιφανής μουσουλμάνος κληρικός, παραδέχεται πως το Hazrat Isa Sahib είναι ο τάφος του Yuz Asaf!

Έτσι, ο Kertsten συμπεραίνει πως ο τάφος του Ιησού Χριστού βρίσκεται στο Κασμίρ! Οι επιπτώσεις της μελέτης του είναι τεράστιες. Η ζωή του Χριστού στην Ινδία, μετά τη Σταύρωση, αντιμάχεται την επίσημη διδασκαλία της Εκκλησίας σε θεμελιώδες επίπεδο. Η θεολογία του Αποστόλου Παύλου, το κύριο δόγμα του σύγχρονου Χριστιανισμού, είναι κενό φανατισμού, στο φως αυτών των αποκαλύψεων. Απειλεί επίσης τα δόγματα περί πειθαρχίας στην Εκκλησία, αμαρτημάτων, σωτηρίας μέσω της τυφλής πίστης και μη ύπαρξης της μετενσάρκωσης. Αυτές οι ιδέες υποβόσκουν ακόμη στα ήθη και έθιμα μερικών περιοχών της Δύσης ενώ από τα περισσότερα έχουν εξαφανιστεί, κάτι που καθορίζει την εσωτερική δυτική κοινωνική δομή, από το νομικό σύστημα ως την ιατρική. Δεν είναι παράξενο το ότι οι μοντέρνες Εκκλησίες και τα εγκόσμια ενδιαφέροντά τους αρνούνται να δεχτούν προτάσεις σαν αυτή του Kersten.
http://www.sol.com.au/kor/1_01.htm
Πηγή

    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 blogger-facebook:

Δημοσίευση σχολίου