ΦΩΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ '' ΣΚΟΤΑΔΙΑ΄΄ ΜΑΣ



Στο διαλογισμό προσπαθούμε να φωτίσουμε μέρη του εαυτού μας που είναι σκοτεινά: φόβους, ανασφάλειες, αρνήσεις, αδράνειες, αντιστάσεις. Μπορεί να είναι μια αρκετά δύσκολη διαδικασία πολλές φορές και θέλει υπομονή κι επιμονή. Αυτή η φώτιση είναι συγχρόνως και κάθαρση. Ας "χρωματίσουμε" αυτά τα σημεία μας με την ενέργεια της αποδοχής και βελτίωσης. Το πρώτο βήμα σ'αυτή τη διαδικασία βέβαια είναι η αναγνώριση αυτών! Αφού συχνά μένουμε να ζούμε με τις φοβίες μας και τις αποδεχόμαστε σαν κατεστημένο στη ζωή μας. Αυτό είναι μια ένδειξη άρνησης.
Πρώτο βήμα: εντοπισμός και αναγνώριση των στοιχείων αρνήσεως, αντίστασης ή φόβου στον εαυτό μας.
Δεύτερο βήμα: αποδοχή και ενεργοποίηση αυτών των σκοταδιών.
Τρίτο βήμα: απελευθέρωση, βελτίωση και εξέλιξη αυτών.



Ας έχουμε πάντα στο νου ότι όλοι οι φόβοι είναι ψέμα! Έτσι θα περάσουμε πιο εύκολα στην αναγνώριση, αποδοχή και διάλυσή τους. Οι φόβοι υπάρχουν στο είναι μας λόγω της προσκόλλησης της συνειδητότητας στο σώμα. Το σώμα είναι φθαρτό από τη φύση του κι έτσι η συνειδητότητα η αποκομένη από τη Πρόνοια και το Θεό και προσκολλημένη στο σώμα, φοβάται για την επιβίωσή του. Όλοι οι φόβοι βασίζονται στον πρωταρχικό φόβο του θανάτου, ο οποίος εδρεύει στο πρώτο chakra της βάσης της σπονδυλικής στήλης. Επέρχεται αυτό που λέμε "αγιότητα" όταν και το κέντρο αυτό καθαρθεί και παραδωθεί στο Θέλημα του Κυρίου. Είναι αυτό που είπε ο Χριστός ότι "ο θάνατος είναι ο τελευταίος εχθρός που θα νικήσουμε". Καθαρίζοντας και το τελευταίο κέντρο, ο άνθρωπος γίνεται ένα αγνό κανάλι της Θείας Ροής.

Κάθε φόβος για χάσιμο της ατομικότητας ή της προσωπικότητας μέσα σ'αυτή τη διαδικασία είναι ψεύτικος, αφού τότε είναι που αρχίζει η προσωπικότητα να αναδεικνύεται πραγματικά και να εκδηλώνει τα χαρίσματά της, με τον μοναδικό και αυθεντικό τρόπο. Μέχρι τότε παίζει κανείς ένα θέατρο "πλαστών αστρικών κελυφών" που φαίνεται ότι αποτελούν μια προσωπικότητα. Δεν έχει καμία αυθεντικότητα όμως αυτή η προσωπικότητα, αφού είναι αποτέλεσμα κοινωνικών εκπαιδεύσεων. Μόνο όταν ο άνθρωπος αρχίσει και παραδίδεται στο Θείο Θέλημα αρχίζει και αποκτά θεϊκή πολύτιμη, δημιουργική, όμορφη, αγνή και αυθεντική προσωπικότητα. Όταν επιτευχθεί αυτή η κάθαρση, το μόνο που μένει είναι η Χαρά! Αυτό είναι και το πεπρωμένο μας, 
αν το θελήσουμε...

Ας έχουμε κατα νου ότι αν διαλογιζόμαστε και κάνουμε πνευματική ζωή άλλά η ζωή μας, οι συμπεριφορές, οι φόβοι και οι συνήθειές μας μένουν ίδιες, τότε δεν έχουμε καταφέρει απολύτως τίποτα. Αν αυτό συμβαίνει τότε έχουμε πολύ δουλειά μπροστά σας.

Ο φόβος είναι άρνηση της ζωής και της δημιουργίας. Δεν μπορεί ν'αγαπά κανείς και να φοβάται ταυτόχρονα, ή το ένα θα συμβαίνει ή το άλλο. Ας αναρωτηθούμε, αξίζουμε αυτή τη συμπεριφορά στον εαυτό μας? Περιμένουμε από τους άλλους να μας αγαπήσουν (γονείς, σχέσεις, φίλους) ενώ εμείς αρνούμαστε να αγκαλιάσουμε με αληθινότητα και απλότητα τον εαυτό μας. ΄Ομως οι άλλοι άνθρωποι είναι αντανακλάσεις σημείων του εαυτού μας. Αγαπώντας τα κρυφά κομμάτια του εαυτού μας, θα έρθουν με συγχρονικότητα και οι άλλοι άνθρωποι να μας αγαπήσουν. Δεν μπορεί να συμβεί το αντίθετο, να μας αγαπήσουν οι άλλοι δηλαδή τα μέρη του εαυτού μας που εμείς αρνούμαστε... Επίσης όταν αγαπήσουμε κάποιον άλλον άνθρωπο ο οποίος μας φέρεται δύσκολα ή μια κατάσταση που δεν μπορούμε να δεχτούμε και κάνουμε βήμα αποδοχής και αγάπης (δηλαδή δημιουργίας) τότε έχουμε κάνει βήμα αποδοχής και αγάπης των αντίστοιχων σημείων του εαυτού μας. Αυτό που βλέπουμε δηλαδή σαν "άλλοι άνθρωποι" είναι κομμάτια του είναι μας. Ακόμα κι αν αυτός είναι ο γείτονας που βάζει τα σκουπίδια του στην πόρτα μας, ή αν είναι το σκυλί του γείτονα που μας ενοχλεί. Όλα έχουν σχέση. Είμαστε ένα σύνολο με την Δημιουργία.

Η πνευματικότητα ειναι οδός ανάληψης των προσωπικών αλλά και παγκόσμιων ευθυνών. Κάθε τέτοιο βάρος που αναλαμβάνουμε, παραδόξως, μας δυναμώνει και μας μεγαλώνει τα φτερά!
 


http://www.elenastral.com/2008/11/blog-post_4424.html

    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 blogger-facebook:

Δημοσίευση σχολίου